Pazartesi, Nisan 30, 2012

geri dönüşüm kutularını hep çok faydalı bulmuşumdur. 
ne de olsa her şey dönüşüm içinde..
mavi kapakları toplayanları başka severim
kocaman kocaman sarılasım gelir. 
içimden sarılırım..
iyi insandır onlar.
ya da o an iyi olurlar.
çevreye duyarlı olmak insana insan gibi hissettiriyor kendini..
ancak bu çevre içinde insanların olduğunu unutuyorlar genelde..
yapılan davranışların geri dönüşümü bu kadar olumlu ve iyi niyet barındıramayabiliyor içinde...
olmuyor yani.
ne yapılırsa yapılsın 
"mey biter, sakî kalır. her renk solar, hakî kalır. diploma insanın cehlini alsa da; hamurunda varsa eşeklik, bakî kalır.."

bu mikemmel sözden de çıkılacağı üzere eşek eşektir işte hepsi bu...

şu sıralar tüm bu olumsuz ruh halimin nedeni ise bu geri dönüşüm çemberinin siyah kısmını görmüş olmam idi...
olanları, davranışları, kısaca elimdeki tüm verileri alıyorum eviriyorum çeviriyorum döndürüyorum...
önden
arkadan
sağdan
soldan 
üstünden 
altından...
her yanından tekrar tekrar bakıyorum...
ama yok arkadaş
elle tutulur mantıklı iyi niyet göstergesi yok..
üstüne pişkinlik cabası...
neyse...
ne mutlu Türküm diyene :)

Hiç yorum yok: