Cumartesi, Ocak 05, 2013

sessiz, ama sağır yapan savaş...

devrikmiş cümlelerim. eksikmiş kelimelerim...
yazıyorum ve yazdıklarım yetmiyormuş.
ayraçları kaybolmuş tozlanmış kitaplarım.
...ve kirlenmiş teker teker rengarenk tokalarım. baktım
sonra tekrar baktım ve,
"söyleyecek sözüm olmuştur hep, ben hiç böyle suskun kalmadım"
dedim içimden...
sonra sevgilinin dizine koymak istedim başımı.
uyuyordu..
yastığıma koydum başımı... yastığım ıslandı. o uyuyordu fark etmedi...
geceleri uyurdu, gündüzleri de... o her fırsatta uyudu.

uyanık zamanlarından uzaklaşmıştık.
onun uyanmasını o kadar çok zaman beklemiştim ki..
gözyaşlarıma karışan makyajım kirletmişti yastığı.
ve yavaş yavaş benimde uykum gelmeye başlamıştı...
sevgili bir ara uyandı.. 
o uyandığında benim uykum gelmişti...
ayaktaydı.
başımı dizine koymak istediğimde yine uzanamadım karşı tarafta aynaya bakıyordu..
önce sitem etti uyandırmadığım için 
sonra yine sitem etti uyuduğum için.
uyanık kaldığım, uyanması için beklediğim zamanları bilmeden ve onu izlerken gözyaşlarım dökülürken çıkmayan sesimle uyan lütf... diye seslenişlerimi duymadan...
sadece sitem etti.

7 yorum:

Adsız dedi ki...

Real mı bu?

uykumgeldiyine dedi ki...

Real ya da surreal takıldıgın yer nedır?

Adsız dedi ki...

tanıdık geldi...

uykumgeldiyine dedi ki...

keşke adını belirterek yorum yapsan. o zaman daha güzel olur dimi?

uykumgeldiyine dedi ki...

o halde bu yazı senin yazın olsun adsızcan ;)

Adsız dedi ki...

sen ahmet de mehmet de ne farkeder. Teşekkürler yazı için

uykumgeldiyine dedi ki...

adsızlar karışıyor. ahmetler ayşeler karışmasın ama dimi.